در منطقه حفاظت شده طبیعی و تاریخی پونتو بیانکا در سیسیل، طراحی بر پایه سه اصل کلیدی شکل گرفت: به حداقل رساندن مداخلات معماری و پرهیز از هرگونه تغییر غیر‌ضروری در سیمای طبیعی، احترام به بستر و یافتن راهکارهایی سازگار با زیست‌بوم و بکارگیری عناصر طراحی ساده، در دسترس و انعطاف‌پذیر برای خلق فضاهایی پویا که هم میزبان جامعه محلی باشند و هم پذیرای بازدیدکنندگان مسئولیت‌پذیر و آگاه. یک مداخله معماری تکتونیکی واحد به شکل یک سایبان ساده و تعدادی عنصر محوطه‌سازی عمودی از جنس فولاد تعریف شد. تمامی اجزای طراحی قابلیت ساخت خارج از محل را دارند. مداخلات برگشت‌پذیر بوده و به راحتی قابل اجرا هستند. سایبان توسط یک سازه ظریف که بر اساس کشش و فشار عمل می‌کند، نگه داشته شده است. این سازه با دقت از دیوارهای ساختمان تاریخی فاصله گرفته تا پایه‌های آن به بنای سنگی موجود آسیبی نرساند. یک باغچه در اطراف محیط داخلی و با فاصله‌ای عریض‌تر از شکاف سایبان طراحی شده است تا آب باران را جمع آوری کند و تمام عناصر داخلی محافظت شوند. سایبان با زاویه خاصی طراحی شده است و این انتخاب در ترکیب با پنجره‌های بالایی نما، امکان تهویه طبیعی را فراهم می‌کند؛ در حالی که دیوار‌های ضخیم، فضای داخلی را در فصول گرم خنک نگه می‌دارند. روزنه‌های سطح زمین با در و پنجره بسته شده‌اند، اما ر‌وزنه‌های بالاتر باز هستند تا پرندگان و حشرات بتوانند به فضا دسترسی داشته باشند. در این پروژه تلاش شده با تعدادی المان حداقلی و با هزینه کم همه نیازهای بازدیدکنندگان تامین شود. درب مکانیکی که امکان گسترش فضای داخلی به بیرون را ایجاد کرده، میز اجتماعی که می‌تواند برای کاربری‌های متنوعی مورد استفاده قرار گیرد، چهارپایه و صندلی‌های ساخته هنرمندان محلی، قفسه‌ها و سینک معلق طراحی شده، از این دست المان‌ها هستند.