مصرف بیش از اندازه غذا – که نتیجه رژیمها و عادتهای غذایی ناسالم است – نیاز به تولید غذا را افزایش داده است. این افزایش، محیطزیست را تحت تاثیر قرار داده است؛ چرا که سیستم تولید و توزیع غذا، مسئولیت حدود ۲۵٪ از انتشار گازهای گلخانهای متاثر از فعالیتهای انسان است. همچنین، الگوهای مصرف نادرست غذا برای سلامتی نیز زیانآور است. نزدیک به دو میلیارد نفر در سرتاسر جهان از اضافه وزن یا چاقی رنج میبرند (1).
در همین راستا، استودیوی غذای شهری بر این تمرکز داشت که چگونه میتوان بر افزایش آگاهی عمومی نسبت به رژیم غذایی پایدار* و بهبود جایگاه آن – به ویژه در میان نسلهای جوانتر – تمرکز کرد.
خروجی این استودیو، طراحی و تولید نمونه اولیه سه بازی صفحهای بود که هر کدام بر جنبه خاصی از رژیم غذایی پایدار تمرکز داشتند. این سه بازی با نامهای یامیرینگ، سیتیبایت، و پیکنیک، همگی از جدیدترین نسخه راهنمای تغذیه منتشر شده از سوی وزارت کشاورزی آمریکا – به نام My Plate – الهام گرفتهاند (2).
در طراحی این بازیها، سعی شد که پنج گروه اصلی مواد غذایی – شامل پروتئینها، میوهجات، سبزیجات، غلات، و لبنیات – و نسبت آنها در بشقاب غذایی پایدار به کودکان و نوجوانان ۵ تا ۱۲ سال معرفی شود.
دموی شهری این استودیو در رویدادی به مناسبت هفته جهانی علم برای صلح و توسعه در پاییز ۱۳۹۷ و به میزبانی موزه ملی علوم و فناوری ایران برگزار شد. در این دمو، علاوه بر معرفی و ارائه آزمایشی هر سه بازی به دانشآموزان مدارس، بازی سیتیبایت در مقیاس یکبهیک به نمایش درآمد.
هماکنون بازی یامیرینگ در حال توسعه برای تولید انبوه است.
* بر اساس تعریف نهاد غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد، رژیمهای غذایی پایدار، رژیمهایی هستند با تاثیر مخرب زیستمحیطی پایین؛ که به امنیت غذایی و زندگی سالم برای نسل حاضر و نسلهای آینده متعهد هستند.