محله گلشن واقع در شرق تهران به عنوان منطقهای شناخته میشود که اجتماع قشر کمبضاعت در آن پیامدهای منفی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را موجب شده است. بهبود سرزندگی فضاهای عمومی نه تنها امنیت و آسایش خاطر را تأمین میکند، بلکه تسهیلکننده تعاملات اجتماعی نیز میتواند باشد.
پروژه مبلمان شهری مشارکتی، گامی در راستای جلب توجه رهگذران و ساکنین محله برای دعوت به یک تجربه در فضای عمومی بود. طراحان مبلمان با وارد کردن ساکنین محله در فرآیند ساخت مبلمان، با زنده کردن ارزشهای اجتماعی، امکان فعال شدن یک تلاش جمعی پیرامون اجزای کوچک در توسعه یک محله بحثبرانگیز شهر را مورد بررسی قرار دادند.